Bezskuteczność wypowiedzenia, rozwiązania umowy o pracę a odszkodowanie i przywrócenie do pracy pracownika. Kancelaria, Adwokat, Radca Prawny, prawnik Łódź radzi

Art.45.§1.W razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nie określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy – stosownie do żądania pracownika – orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu – o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.

§2.Sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu.

§3.Przepisu § 2 nie stosuje się do pracowników, o których mowa w art. 39 i 177, oraz w przepisach szczególnych dotyczących ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę, chyba że uwzględnienie żądania pracownika przywrócenia do pracy jest niemożliwe z przyczyn określonych w art. 411; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu.

Odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę

W razie niezgodnego z prawem wypowiedzenia przez pracodawcę umowy o pracę w okresie niezgodnego z prawem wypowiedzenia warunków tej umowy, pracownikowi przysługuje odszkodowanie z art. 45 § 1 k.p. w wysokości określonej w art. 471 k.p., w związku z każdym z tych wypowiedzeń. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2005 r. II PK 6/05)

Niezgodność wypowiedzenia umowy o pracę z zasadami współżycia społecznego

Ustalenie, że uzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę pozostaje w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego, nie powinno ograniczać się do oceny sytuacji rodzinnej i materialnej pracownika, z pominięciem usprawiedliwionego interesu pracodawcy. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 1998 r. I PKN 240/98)

Nie ma zasady współżycia społecznego, która nakazuje pracodawcy zaproponowanie pracy na innym stanowisku przed wypowiedzeniem pracownikowi umowy o pracę. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2000 r. I PKN 600/99)

Uchybienia w wykonywaniu obowiązków pracowniczych w odległej przeszłości

Uchybienia w wykonywaniu obowiązków pracowniczych w odległej przeszłości w stosunku do chwili złożenia oświadczenia pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę nie stanowią uzasadnionej przyczyny wypowiedzenia (art. 45 § 1 KP). (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2001 r. I PKN 216/00)

Przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę

Przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę musi być konkretna i rzeczywista. Nie musi jednak mieć szczególnej wagi czy nadzwyczajnej doniosłości skoro wypowiedzenie jest zwykłym sposobem rozwiązania bezterminowego stosunku pracy. Brak oczekiwanej przez pracodawcę dbałości, staranności i uwagi w wykonywaniu obowiązków pracowniczych uzasadnia wypowiedzenie pracownikowi umowy o pracę. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 1997 r. I PKN 419/97)

Potrzeby i interes pracownika i pracodawcy przy wypowiedzeniu umowy o pracę

Zasadność wypowiedzenia umowy o pracę powinna być rozważana nie tylko z uwzględnieniem potrzeb pracodawcy (art. 45), ale również z poszanowaniem interesów pracownika sumiennie i starannie wykonującego obowiązki pracownicze. Za ochroną pracownika przemawiają w konkretnych okolicznościach sprawy zasady współżycia społecznego, kwalifikujące wypowiedzenie definitywne jako nadużycie prawa przez pracodawcę. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1998 r. I PKN 398/98)

Długotrwała choroba, nieobecność w pracy pracownika i wypowiedzenie, rozwiązanie umowy o pracę

W nowych warunkach ustrojowych i społeczno-gospodarczych jest w pełni aktualne uznanie, że długotrwała choroba pracownika może stanowić przyczynę wypowiedzenia mu umowy o pracę. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 1997 r. I PKN 327/97)

Nieprzewidziane, długotrwałe i powtarzające się nieobecności pracownika w pracy, wymagające podejmowania przez pracodawcę działań natury organizacyjnej (wyznaczenia zastępstw) i pociągające za sobą wydatki na zatrudnienie pracowników w godzinach nadliczbowych lub innych osób na podstawie umów zlecenia, są uzasadnioną przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę, chociażby były niezawinione przez pracownika i formalnie usprawiedliwione. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 1997 r. I PKN 422/97)

Rozwiązanie umowy o pracę z osobami nieprzydatnymi, nieporadnymi i z brakiem umiejętności

Rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem z nieprzydatnymi zawodowo lub nieporadnymi pracownikami, którzy z przyczyn niezawinionych nie mogą sprostać obowiązkom pracowniczym jest uzasadnione. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 października 1998 r.  I PKN 363/98)

Niezawiniony przez pracownika brak umiejętności pracy w zespole może stanowić uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1999 r. I PKN 14/99)

Brak umiejętności organizacyjnych może stanowić uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku kierowniczym, pomimo wysokiej oceny jego kwalifikacji zawodowych. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 1999 r. I PKN 355/99)

Podjęcie działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy uzasadnia wypowiedzenie umowy o pracę na czas nie określony (art. 30 § 4, art. 45 KP) zarówno wtedy, gdy pracownik prowadzi ją wbrew umowie o zakazie konkurencji (art. 1011 § 1 KP), jak również wtedy, gdy takiej umowy strony stosunku pracy nie zawarły. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 lipca 1998 r. I PKN 218/98)

Odwołanie pracownika z organu spółki

Odwołanie pracownika ze stanowiska prezesa zarządu spółki akcyjnej stanowi przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie mu umowy o pracę, której zawarcie wiązało się bezpośrednio z powołaniem go na to stanowisko. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 1997 r. I PKN 388/97)

Niedoręczenie uchwały o odwołaniu ze składu zarządu spółki nie wpływa na zasadność wypowiedzenia stosunku pracy nawiązanego w bezpośrednim związku z powołaniem na to stanowisko. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2002 r. I PKN 813/00)

Odwołanemu członkowi zarządu spółki kapitałowej, zatrudnionemu na tym stanowisku na podstawie umowy o pracę, którą rozwiązano sprzecznie z prawem, nie przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy. Jeżeli podlegał on szczególnej ochronie, to ma prawo do odszkodowania w wysokości równej wynagrodzeniu za czas pozostawania bez pracy w razie przywrócenia do pracy, lecz nie niższego niż określone w art. 471 k.p. (art. 203 § 1 k.s.h., art. 45 § 1 i art. 47 k.p.). (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2006 r. III PK 53/06)

Konkretność przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę

Przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę wskazana pracownikowi i podana związkom zawodowym ma być konkretna i rzeczywista w przekonaniu pracodawcy. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 1999 r. I PKN 182/99)

Utrata zaufania

Utrata zaufania uzasadnia wypowiedzenie umowy o pracę na czas nieokreślony, jeżeli pracownikowi można postawić zarzut nadużycia zaufania pracodawcy, choćby w sposób niestanowiący naruszenia obowiązków pracowniczych. Jednakże nadużycie zaufania musi wiązać się z takim zachowaniem pracownika, które może być obiektywnie ocenione jako naganne, także wtedy, gdy jest niezawinione. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2004 r. I PK 697/03)

Kontrola przez sąd oceny zasadności zmiany struktury organizacyjnej zakładu pracy

Kontroli sądu pracy nie podlega ocena zasadności przyjętej przez pracodawcę decyzji o zmianie struktury organizacyjnej zakładu pracy w celu racjonalizacji i ograniczenia zatrudnienia pracowników, lecz tylko ocena zasadności i słuszności przyjętych kryteriów doboru pracowników na stanowiska pracy i kwalifikowania pracowników do zwolnienia z pracy. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 1997 r. I PKN 401/97)

Jeżeli na skutek zmian organizacyjnych występuje konieczność zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn ekonomicznych, pracodawcy przysługuje uprawnienie do wyboru pracowników zakwalifikowanych do zwolnienia z pracy, przy zastosowaniu obiektywnych i sprawiedliwych kryteriów oceny pracowników i wyników ich pracy (art. 94 pkt 9 KP). (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 1997 r. I PKN 442/97)

Uzyskanie przez pracownika prawa do wcześniejszej emerytury może uzasadniać jego wybór do rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem, jeżeli następuje ograniczenie zatrudnienia w wyniku połączenia dwóch stanowisk pracy. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 1999 r. I PKN 105/99)

Rozwiązywanie stosunków pracy przez syndyka masy upadłości

Rozwiązywanie stosunków pracy przez syndyka masy upadłości, który nie zwalnia równocześnie całej załogi i przez dłuższy czas prowadzi za zgodą sędziego komisarza normalną działalność gospodarczą, powinno następować według kolejności mającej na względzie klauzule generalne z art. 8 KP, z tym że ich naruszenie może uzasadniać jedynie roszczenia odszkodowawcze. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2001 r. I PKN 543/00)

Od dnia ogłoszenia upadłości przestają pracodawcę obowiązywać przepisy ograniczające możliwość wypowiadania i rozwiązywania umów o pracę, a ogłoszenie upadłości jest wystarczającą przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę. Od tej chwili niedopuszczalną ingerencją w sprawy związane z procesem upadłościowym byłoby ze strony sądu pracy badanie stopnia zaawansowania postępowania upadłościowego i rozstrzyganie, w jakim momencie powinna nastąpić likwidacja określonej działalności, sprzedaż składników majątkowych, zwalnianie poszczególnych pracowników oraz jego kolejność. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2001 r. I PKN 171/00)

Likwidacja stanowisk pracy i brak środków finansowych

Likwidacja stanowisk pracy i brak środków finansowych na utrzymanie dotychczasowego zatrudnienia przemawiają za uznaniem niecelowości przywrócenia do pracy (art. 45 § 2 KP). (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 1999 r. I PKN 57/99)

Konflikt między pracownikiem a jego przełożonym

W razie rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów sąd pracy może nie uwzględnić żądania przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach i zasądzić odszkodowanie, jeżeli przywrócenie do pracy jest niecelowe lub nieuzasadnione ze względu na istniejący w zakładzie pracy poważny konflikt między pracownikiem a jego przełożonym (art. 56 § 1 i 2 KP w związku z art. 45 § 2 KP). (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 1997 r. I PKN 63/97)

Sąd pracy może uznać przywrócenie do pracy za niecelowe (art. 45 § 2 KP), jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę było uzasadnione naruszeniem przez pracownika jego obowiązków, choćby pracodawca naruszył przepisy dotyczące rozwiązywania umów o pracę w tym trybie, w szczególności dotyczące formy (art. 30 § 4 KP). (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1998 r. I PKN 503/98)

Ocena niemożności lub niecelowości przywrócenia do pracy

Ocena niemożności lub niecelowości przywrócenia do pracy (art. 45 § 2 KP) powinna uwzględniać także okoliczności, które wystąpiły po dokonaniu wypowiedzenia umowy o pracę. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2000 r. I PKN 531/00)

Ocena, czy przywrócenie pracownika do pracy jest niemożliwe lub niecelowe (art. 45 § 2 KP), powinna być dokonana według stanu rzeczy istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy (art. 316 § 1 KPC). (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2001 r. I PKN 206/00)

Zastosowanie art. 45 § 2 k.p. wymaga uwzględnienia wszystkich okoliczności sprawy, w tym także leżących po stronie pracownika i przemawiających za przywróceniem go do pracy. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r. I PK 144/02)

Zatrudnienie nowego pracownika w miejsce zwolnionego z pracy nie jest wystarczające do uznania, że przywrócenie do pracy jest niemożliwe lub niecelowe (art. 45 § 2 KP). (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 1998 r. I PKN 572/97)

Przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę

Pracodawca nie może wykazać zasadności wypowiedzenia umowy o pracę w oparciu o inną przyczynę, niż wskazaną w wypowiedzeniu (art. 30 § 4 KP). (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 1999 r. I PKN 571/98)

Wypowiedzenie przez pracodawcę umowy o pracę na czas nieokreślony korzysta z domniemania zgodności z prawem. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2006 r. I PK 96/05)

Pracodawca może wskazać kilka przyczyn wypowiedzenia umowy o pracę, w tym przyczyny dotyczące pracownika i inne niedotyczące pracownika (dotyczące pracodawcy), a wypowiedzenie jest uzasadnione, gdy choćby jedna ze wskazanych przyczyn jest usprawiedliwiona. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2005 r.  I PK 61/05)

Przywrócenie do pracy a zgorszenie pracownikiem

Roszczenie o przywrócenie do pracy można ocenić jako nieuzasadnione (art. 8 KP w związku z art. 4771 § 2 KPC), jeżeli zachowanie się pracownika było naganne w takim stopniu, że jego powrót do pracy mógłby wywołać zgorszenie innych zatrudnionych, a naruszenie przez pracodawcę przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę bez wypowiedzenia nie było poważne. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 1998 r. I PKN 539/97)

Po przywróceniu do pracy wyrokiem sądu ze względu na niezgodność wypowiedzenia z przepisami prawa, pracodawca może dokonać wypowiedzenia z powołaniem się na te same przyczyny, które leżały u podstaw poprzedniego wypowiedzenia, jeżeli przyczyny te nie były w tym postępowaniu sądowym oceniane oraz zachowały aktualność w tym znaczeniu, że nadal stanowią uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia w rozumieniu art. 45 § 1 k.p. (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lipca 2005 r. II PK 372/04)

Przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach oznacza, że pracodawca jest obowiązany zatrudnić pracownika na takim samym stanowisku jakie zajmował poprzednio, zapewnić mu możliwość wykonywania takiej samej pracy i za wynagrodzeniem zgodnym z obowiązującym u tego pracodawcy regulaminem lub taryfikatorem wynagrodzeń (art. 45 § 1 KP). (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 października 1997 r. I PKN 326/97)

Odszkodowanie za wypowiedzenie, rozwiązanie umowy o pracę z pracownikiem

Art.471.Odszkodowanie, o którym mowa w art. 45, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia.

Pracownikowi przysługuje tylko jedno odszkodowanie z tytułu wadliwego rozwiązania umowy o pracę (art. 47[1] k.p.), choćby pracodawca kilkakrotnie składał oświadczenie o wypowiedzeniu tej samej umowy. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 6 lipca 2011 r. II PK 12/2011)

Pracodawca ponosi odpowiedzialność za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego (art. 415 k.c.) tylko wtedy, gdy jego działanie polegało na zamierzonym naruszeniu przepisów o rozwiązaniu umowy o pracę w tym trybie. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 18 sierpnia 2010 r. II PK 28/2010)

Przesłanki i warunki dopuszczalności przeniesienia urzędnika na inne stanowisko w urzędzie i powierzenia mu innej pracy niż określona w akcie nawiązującym stosunek pracy (akcie mianowania), w tym zwłaszcza przesłanka „potrzeb urzędu”, podlegają kontroli sądu pracy w razie wystąpienia przez przeniesionego urzędnika z roszczeniami, dla których podstawą faktyczną jest twierdzenie o naruszeniu przez pracodawcę art. 31 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej. Nie jest to jednak równoznaczne z obowiązkiem pracodawcy powoływania się w akcie przeniesienia na szczegółowo opisane konkretne okoliczności, kwalifikowane przez niego jako „potrzeba urzędu.” (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 12 marca 2010 r. II PK 276/2009)

Członkowie zarządu nie mogą zostać przywróceni do pracy, nawet gdy ich zwolnienie było bezprawne.(Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 6 maja 2009 r. II PK 285/2008 )

Art. 47[1] k.p. stanowi, że odszkodowanie, o którym mowa w art. 45, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Już z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że sąd pracy może przyznać pracownikowi odszkodowanie za czas dłuższy niż okres wypowiedzenia, z tym, że nie może ono przekroczyć wynagrodzenia za okres 3 miesięcy. Wobec tego przekonanie pełnomocnika skarżącego, że odszkodowanie to nie może przekraczać wynagrodzenia za okres równy okresowi wypowiedzenia jest bezpodstawne. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 21 kwietnia 2009 r. I BP 17/2008)

Nie korzysta z ochrony (art. 8 k.p.) nieuzasadnione wypowiedzenie przez pracodawcę wieloletniej umowy o pracę na czas określony, jeżeli umowa ta została narzucona przez pracodawcę razem z klauzulą dopuszczalności jej wypowiedzenia (art. 33 k.p.) wyłącznie po to, ażeby pracodawca dysponował nieskrępowaną możliwością rozwiązania stosunku pracy. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 25 lutego 2009 r. II PK 186/2008)

W razie niezgodnego z prawem rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia, dokonanego z naruszeniem przepisów w okresie wypowiedzenia, pracownikowi przysługują wyłącznie roszczenia przewidziane w art. 45 § 1 kp. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 8 maja 2007 r. II PK 277/2006) 

Pracownikowi, któremu pracodawca na podstawie art. 42 § 4 kp powierzył inną pracę, nie przysługują roszczenia przewidziane w razie nieuzasadnionego lub naruszającego przepisy wypowiedzenia umowy o pracę (art. 45 § 1 kp) albo jej warunków (art. 45 § 1 kp w związku z art. 42 § 1 kp). (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 25 lipca 2003 r. I PK 269/2002)

Wskazanie fikcyjnej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi w rzeczywistości zwolnionemu z przyczyn dotyczących pracodawcy nie pozbawia pracownika prawa do odszkodowania z tytułu wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę oraz prawa do odprawy pieniężnej przysługującej pracownikom zwolnionym z pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 stycznia 2000 r. I PKN 499/99)

Unieważnienie uchwały Zgromadzenia Wspólników wywiera skutek jedynie wobec powierzonej powodowi funkcji Prezesa Zarządu Spółki – natomiast ocena prawidłowości rozwiązania łączącego ze spółką stosunku pracy podlega rygorom prawa pracy i wymaga wykazania przyczyn uzasadniających jego rozwiązanie (art. 45 kp). Ponieważ strona pozwana żadnych innych przyczyn, poza odwołaniem powoda z piastowania funkcji organu spółki nie podała – takie wypowiedzenie uznać należy za dokonane bez uzasadnionej przyczyny i jako takie uzasadniało ono zasądzenie odszkodowania na podstawie art. 47[1] kp. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 29 stycznia 1997 r. III APa 9/96)

Art.50.§1.Jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na okres próbny nastąpiło z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu tych umów, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie. Odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać.

§2.(skreślony).

§3.Jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy nastąpiło z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu tych umów, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie.

§4.Odszkodowanie, o którym mowa w § 3, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za 3 miesiące.

§5.Przepisu § 3 nie stosuje się w razie wypowiedzenia umowy o pracę pracownicy w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego, pracownikowi – ojcu wychowującemu dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego, a także pracownikowi w okresie korzystania z ochrony stosunku pracy na podstawie przepisów ustawy o związkach zawodowych. W tych przypadkach stosuje się odpowiednio przepisy art. 45.

Skoro strona pozwana wypowiedziała powódce umowę o pracę zawartą na czas określony i zawierającą klauzulę o możliwości jej wypowiedzenia, naruszając art. 39 k.p., to nie ma wątpliwości, że wypowiedzenie naruszało przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, stąd też pracownicy przysługiwało jedynie roszczenie o odszkodowanie przewidziane w art. 50 § 3 k.p. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 9 stycznia 2012 r. II PK 82/2011)

Osoba zatrudniona na czas określony po bezprawnym zwolnieniu nie może się domagać przywrócenia na poprzednie stanowisko, lecz jedynie odszkodowania, najlepiej w pełnej wysokości, czyli wyższego niż trzykrotność ostatniej pensji. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 24 lipca 2009 r. I PK 219/2008) 

Strony mogą w umowie podwyższyć określoną w art. 50 § 3 i 4 kp wysokość odszkodowania należnego pracownikowi za niezgodne z prawem rozwiązanie terminowej umowy o pracę, jednakże ważność tej umowy podlega kontroli sądu pracy, również w zakresie jej zgodności z zasadami współżycia społecznego. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 11 kwietnia 2006 r. I PK 162/2005)

W razie wypowiedzenia przez pracodawcę umowy na okres próbny pracownik może dochodzić odszkodowania, ale tylko w przypadku naruszenia przepisów o wypowiadaniu, a nie w razie niezasadności tego wypowiedzenia. Sąd pracy może oceniać takie wypowiedzenie co do jego zgodności z zasadami współżycia społecznego lub społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa (art. 8 kp). Wydawanie przez pracodawcę zgodnych z prawem poleceń dotyczących pracy co do zasady nie stanowi naruszenia godności (dóbr osobistych) pracownika, nierównego traktowania lub dyskryminacji, czy mobbingu. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 8 grudnia 2005 r. I PK 103/2005) 

Wypowiedzenie umowy o pracę na czas określony niezgodnie z przepisami o wypowiadaniu tych umów nie stwarza po stronie pracownika roszczenia o uznanie tego wypowiedzenia za nieuzasadnione ani o przywrócenie do pracy (art. 50 § 3 kp). (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 marca 1999 r. I PKN 607/98)

Ochrona interesów pracownika jako „słabszej ekonomicznie” strony stosunku pracy

Gwarancyjna funkcja prawa pracy (ochrona interesów pracownika jako „słabszej ekonomicznie” strony stosunku pracy) wskazuje na potrzebę uznania, że wyrażony w art. 30 § 3 k.p. obowiązek złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę „na piśmie”, oznacza wymaganie zachowania zwykłej formy pisemnej w rozumieniu art. 78 § 1 k.c. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 24 sierpnia 2009 r. I PK 58/2009)

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku

Przedmiotem specjalizacji kancelaria adwokat prawnik Łódź jest również: prawo rodzinne, prawo cywilne, prawo karne, prawo administracyjne, prawo pracy, prawo karne skarbowe, prawo wykroczeń, prawo spadkowe, obrońca, obrona, prawo gospodarcze, spółki, obsługa prawna, bezskuteczność wypowiedzenia rozwiązanie odszkodowanie przywrócenie umowa o pracę sąd apelacja pracownik pracodawca kancelaria adwokat radca prawny prawnik porady prawne Łódź, porady prawne, apelacja, skarga kasacyjna, rozwód, separacja, podział majątku, alimenty pozew, odwołanie, zadośćuczynienie, odszkodowanie, akt oskarżenia, porady prawne, prawo pracy adwokat radca prawny porada prawne pomoc prawna Łódź, windykacja, kancelaria radca prawny Łódź.

Klienci znaleźli nas poprzez frazę, która została dodana automatycznie:

  • bezskuteczne wypowiedzenie umowy o prace nauczyciela
  • powrót nauczyciela do pracy po wyroku sądu
  • przywrócenie do pracy a odszkodowanie
  • KOSZT ADWOKATA W SPRAWIE O UZNANIE WYPOWIEDZENIA ZA NIE
  • odszkodowanie za zwolnienie niezgodne z kartą nauczyciela
  • przywrócenie urzędnika na stanowiskom pracy - wyrok
  • odszkodowanie a przywrócenie do pracy
  • wysokość odszkodowania dla kobiety w ciąży przywróconej do pracy

Brak komentarzy.

Zostaw komentarz


cztery + = 5